Wenecja w jeden dzień

Niezależnie od tego, czy przyjedziesz pociągiem, samochodem czy statkiem wycieczkowym, zwiedzanie Wenecji zaczniesz mniej więcej w tej samej części miasta.

Punktem wyjścia dla wszystkich tras będzie Dworzec kolejowy w Wenecji, Stazione Santa Lucia (zaznaczona na pomarańczowo na mapie poniżej).

Dworzec Santa Lucia to chyba najbardziej nastrojowe miejsce przyjazdu do miasta.

Wyjdź głównym wejściem, a Wenecja od razu rozwinie się przed Tobą: Canal Grande, z pałacami wzdłuż brzegów, mostami i przepływającymi vaporetto, będzie Twoim pierwszym widokiem miasta.

Jeśli przyjeżdżasz samochodem, Piazzale Roma to najdalszy punkt, do którego można dotrzeć drogą.

Od tego miejsca Wenecja staje się miastem pieszych: zostaw samochód w jednym z pobliskich garaży parkingowych i rusz dalej pieszo (albo środkiem transportu vaporetto).

Dworzec Santa Lucia znajduje się zaledwie kilka minut spacerem stąd, po drugiej stronie nowoczesnego, szklanego Ponte della Costituzione.

Autobusy z lotnisk w Wenecji, a także autobusy regionalne i tramwaje z lądu stałego, również kończą trasę na Piazzale Roma.

Stąd przejdź tym samym nowoczesnym szklanym mostem, aby dotrzeć do stacji Santa Lucia.

Jeśli przypływasz statkiem wycieczkowym do terminalu wycieczkowego w Wenecji, możesz w kilka minut dojechać bezobsługowym People Mover do Piazzale Roma, skąd można dalej iść pieszo.

Jeśli odwiedzasz Wenecję w ramach jednodniowej wycieczki i nie nocujesz w gminie Wenecja (obejmującej także Mestre i Margherę), może być konieczne uiszczenie opłaty za wstęp do Wenecji.

Sprawdź, czy dotyczy ona Twojej wizyty: opłata obowiązuje tylko w wybrane dni w okresach największego ruchu i należy ją opłacić online przed przyjazdem.

A teraz, gdy kwestie praktyczne mamy już za sobą, zacznijmy od pierwszego z dwóch spacerów.

Ten spacer jest przeznaczony dla osób, które mają w Wenecji tylko kilka godzin, ale chcą poczuć jej najważniejsze miejsca i atmosferę.

To przede wszystkim trasa na świeżym powietrzu, z możliwością szybkiego zajrzenia do kościołów i innych miejsc z bezpłatnym wstępem, gdy coś przyciągnie uwagę.

W normalnym tempie spacer zajmuje około 2 godzin bez postojów, wraz z drogą powrotną.

To jednak nie maraton: zaplanuj 3–4 godziny, aby iść bardziej realistycznym tempem, zatrzymywać się i spokojnie podziwiać widoki.

(1) Bazylika Frari (2) Riva del Vin (3) Most Rialto (4) Campo Santa Maria Formosa (5) Plac Świętego Marka (6) Riva degli Schiavoni Jeśli chcesz ominąć około 2 km pieszej trasy i od razu dotrzeć do mostu Rialto (3), wybierz vaporetto: linię 1 (lub linię 2) z przystanku Ferrovia przy dworcu kolejowym do przystanku Rialto. Podróż trwa około 20 minut; pieszo zajmuje to mniej więcej godzinę, nie licząc postojów.

Plac Świętego Marka: wielu odwiedzających Wenecję po raz pierwszy wybiera oznakowaną trasę na północ od Canal Grande, przez Strada Nova (szary szlak pieszy widoczny na mapie).

Choć to najkrótsza droga, często bywa zatłoczona i stała się jednym z najbardziej ruchliwych korytarzy turystycznych Wenecji, zdominowanym przez sklepy z pamiątkami i lokale nastawione na turystów.

Zamiast tego polecamy przejść przez Canal Grande mostem Ponte degli Scalzi zaraz po wyjściu ze stacji.

Choć most ukończono stosunkowo niedawno (1934), nawiązuje on do tradycyjnych weneckich zasad projektowania: pojedynczy łuk przerzucony nad wodą i konstrukcja niemal w całości z białego kamienia istryjskiego.

Zatrzymaj się tu na chwilę: most daje piękny pierwszy widok z góry — Canal Grande, pałace wzdłuż wody i łodzie przepływające pod stopami: idealny pierwszy kadr Wenecji i zdjęcie, które warto zrobić.

Ale gdy zostawiasz nabrzeże za sobą i wchodzisz w labirynt wąskich uliczek (calle), zaczyna się inne oblicze Wenecji.

Może to zaskakiwać, ale Canal Grande nie został pomyślany jako nadrzeczna promenada, jak wiele cieków wodnych w europejskich miastach.

Zamiast tego trasa do punktu Most Rialto (przystanek 3 na mapie) prowadzi w głąb weneckiej sieci wąskich calli i małych mostów, wijących się między niezliczonymi bocznymi kanałami.

Nie martw się, jeśli skręcisz nie tam, gdzie trzeba: lekkie zagubienie się w labiryncie Wenecji jest częścią tego doświadczenia i często najlepszym sposobem na odkrycie nieoczekiwanych zakątków.

I wtedy, niemal niespodziewanie, z labiryntu ulic wyłania się masywna ceglana fasada Bazylika Frari: czasem najpierw jako odbicie w wodzie kanału.

To nie miraż. Nawet w mieście wąskich uliczek i małych mostów, w całości zbudowanym na drewnianych palach wbitych w dno laguny, Wenecja skrywa zaskakująco monumentalne przestrzenie.

Bazylika Frari i Santi Giovanni e Paolo to dwa gotyckie kolosy miasta; ich ogromne wnętrza tworzą efektowny kontrast z ciasnymi calli, które właśnie masz za sobą.

Wejdź do środka, by poczuć odświeżającą zmianę skali i zobaczyć imponującą kolekcję skarbów sztuki .

Po opuszczeniu Frari spacer prowadzi dalej w kierunku Most Rialto, przez Campo San Polo.

Campo to wenecka wersja miejskiego placu: otwarta przestrzeń, w której miasto zwalnia, a codzienne życie toczy się na oczach przechodniów.

Zobaczysz tu ludzi rozmawiających ze sobą, bawiące się dzieci, przyjaciół spotykających się przy spritzu oraz kawiarnie, które w cieplejszych miesiącach wychodzą stolikami na plac.

Campo San Polo to największe spośród weneckich placów określanych jako campi; wśród placów publicznych miasta zajmuje drugie miejsce, a pierwsze miejsce zajmuje Plac Świętego Marka.

To wspaniałe miejsce, by zatrzymać się na coś do picia i popatrzeć na rytm weneckiego życia przed dalszą drogą ku mostowi Rialto.

Zanim ruszysz dalej, poświęć chwilę, by zajrzeć do kościoła San Polo. Wstęp do kościoła jest bezpłatny, a pierwszą rzeczą, która przyciąga wzrok, jest niezwykły drewniany strop w kształcie odwróconego kadłuba statku: hołd dla weneckiej tradycji budowy okrętów.

Za niewielką dodatkową opłatą warto zobaczyć ukryty skarb kościoła: Oratorium Krucyfiksu. Jego znakomity XVIII-wieczny cykl Drogi Krzyżowej ukazuje Mękę Chrystusa przez pryzmat ówczesnego społeczeństwa weneckiego: obok postaci biblijnych pojawiają się elegancko ubrane arystokratki, osmańscy kupcy w turbanach, a nawet zaciekawione dzieci.

Stąd przejdź przez zaskakująco płaski Ponte del Meloni i kontynuuj przez Campo San Silvestro, aż dotrzesz do południowego krańca o nazwie Riva del Vin.

To jedno z nielicznych miejsc, gdzie można spacerować tuż obok Canal Grande, a nagrodą jest jeden z najpiękniejszych widoków w mieście na most Rialto, gdy łodzie przepływają pod jego łukiem.

Wreszcie jesteś na miejscu! Przed Tobą wznosi się jedna z największych ikon Wenecji.

Most Rialto to najstarszy most przecinający Canal Grande. Ukończony w 1591 roku, jego śmiały, jednoprzęsłowy kamienny łuk był jak na swoje czasy niezwykłym osiągnięciem inżynieryjnym.

Pod Twoimi stopami około 12 000 pali z drewna wiązu, wbitych głęboko w dno laguny, podtrzymuje most i kotwi jego ogromny ciężar w miękkim mule pod Wenecją.

Przez stulecia Most Rialto był miejscem spotkań wenecjan, kupców przybywających z odległych krain w poszukiwaniu handlu oraz niezliczonych gości, z najróżniejszych środowisk.

Dziś możesz przejść tą samą przeprawą i podziwiać widoki, które inspirowały pokolenia przed Tobą.

A przy okazji, Rialto robi wrażenie z każdej strony, więc poświęć chwilę, by zobaczyć je z różnych perspektyw.

Od mostu Rialto większość zwiedzających wybiera najprostszą trasę — kierunek: Plac Świętego Marka.

My polecamy jednak niewielkie zboczenie z drogi: ominiesz najbardziej zatłoczone uliczki i odkryjesz kolejny piękny wenecki plac: Campo Santa Maria Formosa.

Ten spokojny plac otaczają zachęcające kawiarnie i eleganckie historyczne budynki.

Kościół o tej samej nazwie — Santa Maria Formosa — także warto zobaczyć choć przez chwilę: łączy dwie kontrastowe fasady, renesansową z jednej strony i barokową z drugiej.

Nad małymi drzwiami u podstawy dzwonnicy wypatruj osobliwego maszkarona, groteskowo rzeźbionej głowy, która według tradycji miała powstrzymywać diabła przed wejściem do kampanili i złośliwym biciem w dzwony.

Wstęp jest bezpłatny, a w środku czeka jedna z pereł kolekcji kościoła: sześcioczęściowy ołtarz ze świętą Barbarą w centrum.

Jeśli masz trochę więcej czasu, w pobliżu szczególnie lubimy zajrzeć do Palazzo Grimani, miejsca o surrealnym charakterze.

Po odpoczynku na placu skieruj się na Ponte de Canonica — to mniej oczywisty punkt widokowy na Most Westchnień.

Podczas gdy większość odwiedzających gromadzi się po drugiej stronie (tam też dotrzesz w kroku 6), ta alternatywna perspektywa pokazuje pełną scenerię wokół Most Westchnień: połączenie Pałac Dożów z dawnym więzieniem na tle połyskującej laguny.

Z mostu dzieli cię już tylko kilka kroków od jednego z najważniejszych punktów każdej pierwszej wizyty w Wenecji.

Żaden odwiedzający nie jest naprawdę przygotowany na widowisko, jakie oferuje to wyjątkowe miejsce.

Nic dziwnego, że zyskało przydomek 'najpiękniejszego salonu świata'. Niczym elegancki salon recepcyjny w wielkim domu, gdzie gromadzą się goście, było ono główną sceną życia towarzyskiego Wenecji. Wyrafinowane proporcje, okazałe historyczne arkady i niezwykła architektura uczyniły je jedną z najsłynniejszych przestrzeni publicznych na świecie.

Jeśli podążysz naszą sugerowaną trasą okrężną (4), wejdziesz na plac od wschodu, przez Piazzetta dei Leoncini — wąską przestrzeń, której granice wyznaczają Bazylika św. Marka i Wieża Zegarowa.

Przejdź między dwoma lwami z czerwonego marmuru, a po ciasnych uliczkach pozostawionych za plecami Plac Świętego Marka nagle otworzy się przed tobą w całej swojej rozległości.

Plac niemal zawsze wypełniają ludzie, ale gdy idziesz ku jego środkowi, szybko zauważasz, że w przeciwieństwie do wielu słynnych placów na świecie nie ma tu szumu ulicznego konkurującego z atmosferą: słychać tylko kroki, rozmowy i czasem muzykę dobiegającą z kawiarni.

Wokół uporządkowane fasady placu tworzą harmonijny rytm arkad, przygotowując wzrok na dramatyczny kontrast.

Odwróć się, a Bazylika całkowicie przełamie ten rytm: pięć wielkich łukowych portali, lśniące złote mozaiki i bogaty zbiór rzeźb tworzą widowisko wizualne niepodobne do niczego innego w Wenecji.

Następnie spójrz ku sąsiedniej Piazzetta San Marco, gdzie plac otwiera się na lagunę.

Tutaj głos zabiera inny język architektury: wenecki gotyk, Pałac Dożów, z delikatnymi wzorami z różowego i białego marmuru, misternymi detalami oraz eleganckimi otwartymi loggiami.

Plac Świętego Marka to cel sam w sobie, skupiający w jednym miejscu kilka najbardziej ikonicznych zabytków Wenecji. W naszym osobnym przewodniku po placu omawiamy jego największe atrakcje, najlepsze pory wizyty i praktyczne wskazówki.

Po godzinach spacerów po Wenecji Twoje stopy mogą już prosić o krótką przerwę. To dobry moment, by zwolnić i zobaczyć miasto z innej perspektywy.

Rejs vaporetto wzdłuż Canal Grande będzie niezapomnianym finałem pierwszego spotkania z Wenecją.

Proponujemy wsiąść na przystanku San Marco-San Zaccaria (6 na mapie).

Droga prowadzi wzdłuż całej fasady Pałacu Dożów, przez Ponte della Paglia ze słynnym widokiem na Most Westchnień, a następnie szerokim nabrzeżem Basenu św.

Marka.

Linia 1 vaporetto dociera do dworca kolejowego w około 45 minut.

Jeśli masz jeszcze czas, przejdź trochę dalej wzdłuż Riva degli Schiavoni i wsiądź zamiast tego na przystanku Arsenale. Dzięki temu łatwiej będzie znaleźć miejsce z przodu i podziwiać widoki na Canal Grande z najlepszej perspektywy.

Na tym etapie pewnie zadajesz sobie pytanie: czy podczas jednodniowej wycieczki warto popłynąć gondolą?

Nasza krótka odpowiedź: jeśli to Twoja pierwsza wizyta w Wenecji, postawilibyśmy przede wszystkim na spacery - chyba że rejs gondolą to jedno z tych doświadczeń, o których zawsze marzyłeś.

W końcu rejs gondolą to kwintesencja Wenecji: doświadczenie ponadczasowe, romantyczne i niepodobne do żadnego innego.

Najbardziej nastrojowe trasy zwykle prowadzą przez spokojniejsze boczne kanały, gdzie miasto wydaje się wolniejsze i bardziej kameralne. Niektóre trasy obejmują też odcinek wzdłuż kanału znanego jako Canal Grande albo przepłynięcie pod mostem znanym jako Most Rialto (3), gdzie większe łodzie mijają się blisko, a woda sprawia wrażenie bardziej ruchliwej i dynamicznej.

Rejsy gondolą można zarezerwować na miejscu według stałej miejskiej stawki €90 za 30 minut. Cena dotyczy łodzi, a nie osoby, a każda gondola może zabrać do pięciu pasażerów. Płatność wyłącznie gotówką.

Jeśli zależy Ci na rejsie gondolą, polecamy zarezerwować go na miejscu i wtedy zdecydować, czy masz na to wystarczająco dużo czasu.

Wzdłuż proponowanych przez nas tras spacerowych znajduje się wiele przystani gondoli, więc łatwo podjąć decyzję po drodze.

Jeśli jednak nie lubisz zostawiać niczego przypadkowi, możesz zarezerwować online współdzielony rejs gondolą.

To bardziej przystępna cenowo opcja dla osób podróżujących solo lub par, którym nie przeszkadza dzielenie łodzi z innymi pasażerami, a przy okazji eliminuje konieczność płacenia gotówką.

Druga proponowana przez nas trasa piesza zaczyna się tam, gdzie kończy się krótki spacer, dodając kolejne atrakcje bez wracania tą samą drogą.

Ten punkt masz już za sobą: Plac Świętego Marka (atrakcja 5 na naszych mapach), ale jeszcze nie zawracaj.

Nawet po zobaczeniu dwóch najbardziej ikonicznych zabytków Wenecji wciąż jest tu wiele do odkrycia, a ta trasa prowadzi dalej do jednych z najbardziej satysfakcjonujących zakątków miasta.

(5) Plac Świętego Marka (6) Riva degli Schiavoni (7) San Giorgio Maggiore (8) Zattere (9) Punta della Dogana (10) Most Accademii (11) Palazzo Contarini del Bovolo Trasa została zaplanowana elastycznie: zatacza pętlę przez tę samą część Wenecji.

Jeśli masz cały dzień, możesz przejść ją w całości, a gdy czasu jest mniej, łatwo skrócisz ją dzięki proponowanym skrótom.

Przy czasie dostępnym na Krótkim spacerze uwzględnienie punktu Bazylika św. Marka było nieco na wyrost. Jednak dzięki dodatkowemu czasowi w Dłuższym spacerze staje się to realnym dodatkiem.

Bilety trzeba kupić online z wyprzedzeniem, choć często pojawiają się jeszcze miejsca w ostatniej chwili.

Jeśli nie masz pewności, czy warto wejść do środka, albo chcesz sprawdzić opcje biletów, zobacz nasz osobny przewodnik po bazylice.

Po wyjściu z placu św.

Marka i dotarciu na nabrzeże Riva degli Schiavoni (6) możesz wybrać vaporetto linii 2 przez lagunę; cel to San Giorgio Maggiore, kościół na wyspie o tej samej nazwie.

Tak, to właśnie ta charakterystyczna dzwonnica widziana z nabrzeża, gdzie znajduje się Pałac Dożów — ta sama sylwetka obecna w tylu klasycznych ujęciach Wenecji.

Przystanek San Marco–San Zaccaria obsługuje kilka pomostów, ale vaporetto linii 2 zwykle odpływa z pomostu B co 12 minut.

Pojedynczy bilet 75-minutowy powinien wystarczyć, by dopłynąć na wyspę i dotrzeć do kolejnego punktu (Zattere, 8 na mapie), jednak ponieważ trasa obejmuje później także rejs vaporetto — Canal Grande, lepszym wyborem może być bilet dzienny. Nie będziemy tu omawiać wszystkich szczegółów dotyczących biletów i karnetów; wszystko, czego potrzebujesz, znajdziesz w naszym osobnym przewodniku: vaporetto.

Po wejściu na pokład czeka Cię tylko jeden przystanek przez lagunę, a potem wyspa San Giorgio Maggiore, kościół i jedna z najbardziej pamiętnych panoram Wenecji.

Już z nabrzeża przy San Giorgio Maggiore widać imponującą panoramę weneckiej sylwety ponad laguną, więc nic dziwnego, że chce się tu zostać na dłużej.

Najlepsze czeka jednak zaledwie krótką jazdę windą dalej, w dzwonnicy kościoła.

Z góry widoki rozciągają się we wszystkich kierunkach: z jednej strony sylweta Wenecji, z drugiej bezkresna laguna.

Naszym zdaniem to punkt widokowy z najlepszym stosunkiem jakości do ceny w Wenecji: kosztuje mniej niż Dzwonnica św. Marka, zapewnia równie spektakularny widok z wysokości i pozwala zobaczyć sam Campanile wyrastający w panoramie miasta.

Poza kościołem na wyspie jest więcej do zobaczenia. Fundacja Cini organizuje wystawy sztuki oraz opiekuje się ogrodami wyspy i amfiteatrem pod gołym niebem.

Jeśli jednak macie czas tylko na jeden dodatkowy przystanek, polecamy Le Stanze del Vetro; wstęp jest bezpłatny, a zmieniające się wystawy pokazują sztukę tworzenia szkła poprzez współczesne realizacje.

Czas wrócić do Wenecji, którą najlepiej odkrywa się pieszo.

Większość odwiedzających kieruje się z powrotem na plac św.

Marka, ale my proponujemy coś innego: wsiądź w vaporetto linii 2 w przeciwnym kierunku i wysiądź po czterech przystankach: Zattere.

Zwłaszcza w słoneczne popołudnia ta prawie 2-kilometrowa promenada nad wodą jest ulubionym miejscem wenecjan na spacer, rozmowę i gelato nad laguną. To jedno z najlepszych miejsc, by poczuć bardziej lokalną stronę Wenecji i jednocześnie podziwiać szerokie widoki na wodę.

Jeśli zaczyna brakować czasu, właśnie teraz wybierz 5-minutowy skrót pieszy do punktu 10: Most Accademii.

Jeśli jednak możesz wygospodarować dodatkową godzinę, zdecydowanie polecamy iść dalej na wschód i przejść całą promenadę aż do końca.

Po drodze czekają nieprzerwane widoki na lagunę, z San Giorgio Maggiore stale w zasięgu wzroku, a może także przerwa na talerz cicchetti, słynnych weneckich przekąsek na jeden kęs.

Na wschodnim krańcu, gdzie Canal Grande uchodzi do Basenu San Marco, panorama zatacza pełne koło, a najbardziej znane punkty Wenecji znów pojawiają się przed tobą. To Punta della Dogana, kolejny ważny punkt trasy.

Punta della Dogana to muzeum sztuki współczesnej mieszczące się w dawnej XVII-wiecznej komorze celnej.

Jeśli interesuje Cię sztuka współczesna, zdecydowanie warto tu zajrzeć; tutaj jednak skupiamy się na rozległej panoramie Basenu Świętego Marka. Jeśli kilka ostatnich przystanków pozwoliło Ci zapomnieć, jak tłoczna potrafi być Wenecja, tutaj tłumy znów dają o sobie znać.

Tuż za rogiem wznosi się kolejna ikona Wenecji: Santa Maria della Salute.

Jej pełna rozmachu barokowa fasada, zwieńczona wspaniałą kopułą i ozdobiona ponad setką figur świętych oraz aniołów, dominuje nad miejscem, w którym zaczyna się Canal Grande.

Wstęp jest bezpłatny, więc warto wejść przez monumentalne drzwi, by zobaczyć nietypowy ośmioboczny plan i ogromne wnętrze pod kopułą: zaskakująco powściągliwy kontrast wobec bujnej dekoracji zewnętrznej.

Jeśli masz więcej czasu, szczególnie warte uwagi są dwie płatne opcje: zakrystia z arcydziełami Tycjana i Tintoretta oraz balkon kopuły, skąd roztaczają się spektakularne widoki na Wenecję i Canal Grande.

Idź dalej na zachód wąskimi calli Dorsoduro; po drodze zobaczysz Kolekcja Peggy Guggenheim, a następnie Galerie Accademii: ten niewielki fragment Wenecji jest zaskakująco bogaty w muzea sztuki światowej klasy.

Ten drewniany most nie wymaga przedstawienia. Chronologicznie może to być dopiero druga przeprawa przez Canal Grande, ale to widok przyciąga tu wszystkich.

Podczas przejścia czeka Cię jedna z najbardziej ikonicznych pocztówkowych panoram Wenecji: Canal Grande ciągnący się ku wspaniałej kopule — Santa Maria della Salute.

To kolejny wygodny punkt, w którym w razie potrzeby możesz skrócić spacer. Linia 1 vaporetto odpływa z przystanku Accademia obok mostu i dociera na dworzec kolejowy w około 35 minut.

Jeśli jednak masz jeszcze trochę czasu, chętnie pokażemy Ci ostatnie oblicze Wenecji.

Aby odbyć pełny rejs po Canal Grande, najwygodniej wsiąść do linii 1 na pobliskim przystanku vaporetto San Marco Vallaresso. Zamiast iść tam prosto, wykorzystamy ten ostatni odcinek, by odkryć kilka wyjątkowych zakątków najbardziej ruchliwej dzielnicy Wenecji.

Zostaw Most Accademii za sobą i przejdź przez podłużne Campo Santo Stefano, zatrzymując się na chwilę przy subtelnych detalach Palazzo Franchetti oraz, za nim, monumentalnym Palazzo Pisani, największym prywatnym pałacu Wenecji.

Gdyby kontynuować tę trasę, w końcu dotarłoby się do mostu Rialto, ale my szukamy niemal tajemnej calle prowadzącej do jednego z najbardziej zaskakujących odkryć Wenecji: schodów przy Palazzo Contarini del Bovolo, efektownej spiralnej konstrukcji, która stała się jednym z najczęściej fotografowanych miejsc w mieście.

Po drodze może pojawić się pokusa, by zrezygnować, zwłaszcza gdy dotrzesz na Campo Manin i staniesz przed rzadkim przykładem współczesnej architektury w historycznej tkance Wenecji (to dość życzliwe określenie). Ale to właśnie tutaj zaczyna się wąskie przejście do Palazzo Contarini del Bovolo.

W niewielkim dziedzińcu można podziwiać schody i zastanowić się nad wejściem: wspinaczka lekko przyprawia o zawrót głowy, a widoki z dachu są piękne, lecz po tylu panoramach na tej trasie wydaje się to raczej dodatkiem niż obowiązkowym punktem.

Po wyjściu z pałacu wróć do pierwszego skrzyżowania, a potem skręć w prawo.

Na końcu zaułka, tam gdzie łączy się on z Calle dei Fuseri, skręć ponownie w prawo w stronę Ponte dei Fuseri: to dobry przykład ponte storto, mostu zbudowanego po przekątnej. W Wenecji było to częste rozwiązanie, bo gęsta zabudowa często uniemożliwiała poprowadzenie prostego przejścia.

Ponieważ przystanek vaporetto jest zaledwie kilka minut stąd, może wystarczyć czasu na ostatni krótki objazd: do Bacino Orseolo, niezwykłego zakątka kanału, gdzie dziesiątki gondoli czekają na kolejnych pasażerów, albo do kościoła San Moisè, którego bujna barokowa fasada jest ucztą rzeźb, a we wnętrzu niezwykły ołtarz łączy freski, rzeźby i ... prawdziwe głazy.

Po tych wszystkich dodatkowych przystankach trasa rozszerzona wreszcie łączy się z punktem (6) trasy krótkiej, tym razem przy przystanku vaporetto San Marco Vallaresso: wsiądź w linię 1 z powrotem do dworca kolejowego i płyń wzdłuż Canal Grande przez około 40 minut.

Obowiązuje ta sama rada: spróbuj zająć miejsce z przodu, aby mieć najlepszy widok na okazałe fasady pałaców stojących nad Canal Grande i zobaczyć kilka znajomych miejsc z innej perspektywy. Trudno o lepsze zakończenie wspaniałego dnia!

Krótkie przypomnienie: całodzienny bilet na vaporetto może się przydać, oszczędzając Ci kłopotu z kupowaniem pojedynczych biletów, a nawet okazać się tańszy, jeśli na początku spaceru również korzystasz z vaporetto do Most Rialto (3).

Jeśli planujesz zostać w Wenecji kilka dni dłużej albo już tu kiedyś byłeś, zajrzyj do naszej serii Odkryta Wenecja.

Czym jest Odkryta Wenecja?

To część naszego przewodnika, która pokazuje miasto w czterech warstwach: od kultowych miejsc dla osób odwiedzających je po raz pierwszy po ulubione adresy wtajemniczonych, znane głównie tym, którzy wracają.

Pomaga znaleźć atrakcje dopasowane do tego, jak dobrze znasz już Wenecję.