San Giorgio Maggiore

Na wyspę San Giorgio Maggiore dopływa linia 2 vaporetto.

Większość odwiedzających wsiada na San Marco–San Zaccaria, przystanku vaporetto obok Plac Świętego Marka.

Stamtąd to tylko jeden przystanek — wysiadasz bezpośrednio na nabrzeżu przed kościołem.

Płyniesz z Giudecca lub z Zattere?

Możesz też wsiąść w linię 2 na dowolnym z tych przystanków, tym razem w przeciwnym kierunku (w stronę placu św.

Marka), i wysiąść na przystanku San Giorgio.

Pojedynczy bilet na vaporetto jest ważny przez 75 minut, więc teoretycznie wystarczy na wizytę w kościele wraz z powrotem, ale trzeba pilnować czasu.

Jeśli planujesz korzystać z tramwajów wodnych przez cały dzień, bilet dzienny będzie wygodniejszą i bezstresową alternatywą dla kupowania pojedynczych biletów.

Dla większości odwiedzających oczywistym wyborem, by spojrzeć na Wenecję z lotu ptaka, jest Dzwonnica św. Marka — symbol, którego właściwie nie trzeba przedstawiać.

Jak więc wypada porównanie tych dwóch punktów widokowych?

Dzwonnica San Giorgio Maggiore ma kilka wyraźnych atutów właśnie dlatego, że stoi po drugiej stronie laguny, naprzeciw historycznego centrum Wenecji.

Ze szczytu widać całą wenecką panoramę, a po drugiej stronie wody — dzwonnicę św.

Marka i południową fasadę pałacu Pałac Dożów.

Bilet kosztuje też mniej więcej o połowę mniej niż wejście na Campanile.

Z kolei dzwonnica św.

Marka oferuje najwyższy punkt widokowy w Wenecji, ze spektakularną sceną poniżej: Plac Świętego Marka i tłumy ludzi — imponujące za dnia, magiczne nocą.

Wybór zależy od tego, co wolisz: szerszą panoramę z większą liczbą weneckich zabytków w kadrze czy dramatyczną wysokość i energię samego placu św.

Marka.

Naszym zdaniem warto wejść na obie dzwonnice, bo każda pokazuje inne, zachwycające oblicze miasta, które z góry jest równie piękne.

Jeśli nie spieszysz się z powrotem do historycznego centrum Wenecji, przejdź jeszcze kawałek wzdłuż północnego nabrzeża do Le Stanze del Vetro, bezpłatnej wystawy poświęconej szkłu.

Możesz też odwiedzić Le Stanze della Fotografia, przestrzeń wystawienniczą poświęconą fotografii, z osobnym biletem wstępu.

Sąsiednie monumentalne dawne opactwo benedyktyńskie, później wykorzystywane jako koszary i więzienie, jest dziś siedzibą Fondazione Giorgio Cini.

To niedochodowe centrum kultury prezentuje wystawy sztuki, mieści rozległą bibliotekę i archiwum, a na zewnątrz oferuje 1-kilometrową trasę przez zielony labirynt oraz amfiteatr pod gołym niebem otoczony bujną roślinnością botaniczną.

Po powrocie na przystanek vaporetto zachody słońca bywają tu wyjątkowo piękne.